ΠΑΘΗΣΕΙΣ Παιδο-ορθοπαιδικές παθήσεις Παροδική υμενίτιδα ισχίου

Συχνοτητα -ηλικία

Η υμενίτιδα αποτελεί την συχνότερη αιτία του επωδύνου ισχίου στην παιδική ηλικία,αφορα παιδιά ηλικίας 1 μεχρι 12 ετων με την συχνότερη εμφάνιση στην ηλικία μεταξύ των 5-8 ετων,δηλαδή κατά την ίδια ηλικία που εμφανιζεται και η. οστεοχονδριτιδα του ισχίου ,αυτό δεν πρέπει να λησμονείται κατά την διαφορική διαγνωση της υμενίτιδας.

Τα αγόρια προσβαλλονται πιο συχνα από τα κορύτσια σε αναλογία 3:1.

Αιτιολογία και παθογένεια

Η υμενίτιδα του ισχίου δεν αποτελεί μια χωριστή παθολογική οντότητα αλλα συμπτωμα μιας παθησης . Πρόκειται για μια αντιδραση του αρθρικου υμένα σε κατι που διεδραματίζεται μακρια από το ισχίο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτιολογία της παραμένει αγνωστη.

Στο 40-80 % των ασθενών από το ιστορικό διαπιστώνεται, ότι πριν της υμενίτιδας του ισχιου εχουν προηγηθεί ιογενεις λοίμωξεις της περιοχής του ρινοφάρυγγος , των ανωτέρων αναπνευστικων η του γαστροεντερικού συστήματος. Επισης ενοχοποιούνται και άλλες αιτίες όπως :
• Αλλεργικές διαθέσεις
• Τραυματισμοί
• Παθήσεις που μειωνουν την ανθεκτικότητα μηχανικής φορτίσεως του ισχιου
(π.χ βλαισά ισχία ,δυσπλασία κοτύλης κ,α.)

Ολες οι αιτίες που αναφέραμε παραπάνω μπορου να οδηγησου σε επώδυνη ασηπτη φλεγμονή της αρθρωσης με συλλογή υγρού στην αρθρωση και περιορισμό ρης κινητικότητας αυτής
Μεχρι σημερα δεν έχει ακόμη διελευκανθεί αν το υγρό της υμενίτιδας πιέζει τα επιφυσικά ενδαρθρικά αγγεία της μηριαίας κεφαλής και δευτερογενώς οδηγεί στη
Νόσο του Perthes.H αποψη αυτή δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί διοτι τα αρχικά συμτώματα της νοσου του Perthes είναι τα ιδια με τα συμτώματ της υμενίτιδας .

Κλινική εικόνα


Η πάθηση αρχιζει με οξύ η προοδευτικά αυξανόμενο πόνο στη μηροβουβωνική χώρα που στο 50% περιπου αντανακλά στην προσθιοεσωτερική επιφανεια του μηρου και στο γονυ,χωλότητα και σε ορισμενες περιπτωσεις με χαμηλη πυρετική κινηση.Τα συμπτωματα αυτά οφέιλονται κυρίως στη συλλογη υγρού μέσα στην αρθρωση και στο 80% περίπου το αργότερον μετά την 5η μερα αρχίζουν, χωρις η με θεραπεία , βαθμιαία να υποχωρούν.
Στο 20% περίπου των περιπτώσεων τα συμπτώματα δεν εχουν παροδικό χαρακτήρα,παραμένουν για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα και αν γίνει διακοπή των αντιφλεγμονωδων φαρμάκων υποτρο -πιάζουν τουλάχιστο για άλλες 14 ημέρες .Αλλά και αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν μία καλή γενική κατάσταση χωρίς συμπτωματα μιας βαριάς πάθησης
Τα παιδιά με υμινίτιδα στο ιστορικό αναφερουν ότι παντα ηταν υγιή και τις τελευταίες 15 ημέρες δεν είχανε υψηλό πυρετό.

Διάγνωση

Κλινική εξεταση
• Επώδυνος περιορισμός της κινήσεων των ισχίων κυρίως της εσω στροφής και απαγωγής .
• Χωλότητα παρατηρείται στο 70-80%
• Σύγκαμψη του ισχίου διαφόρου βαθμού

Απεικονιστικοί μεθοδοι
• Το υπερηχογράφημα βοηθαει στη διάγνωση συλλογής υγρου μέσα στην αρθρωση και στην εκτίμηση του παχους του υμένα.
• Η ακτινογραφια δείχνει διογκωση των μαλακών μορίων, που περιβάλλουν την αρθρωση, διευρυνση του μεσαρθρίου διαστήματος (στο 25% των περιπτώσεων )και τοπική οστεοπορωση (στο 30% περιπου)
• Το σπινθηρογαφημα οστων στην υμενίτιδα παρουσιαζει εντονη καθήλωση του ισοτοπου ενώ στην οστεοχονδρίτιδα της μηριαίας κεφαλής συμβαίνει το αντίθετο,η κεφαλή δειχνει ελαττωμένη κατακρατηση

Εργαστηριακοι μεθοδοι

• Οι ορολογικες εξετασεις εμφανίζουν σημεια μη εντονης φλεγμονής .Η ΤΚΕ στο ημιση των περιπτωσεων είναι αλαφρως αυξημένη. Λευκοκυτάρωση παρατηρείται στο 10-20%.Τα εργαστηριακά ευρήματα εχουν σχεση περισότερο με την γενική λοί μωξη που έχει προηγηθεί παρα με την παθηση του ισχιου


Διαφορική διάγνωση


• Σηπτική αρθρίτιδα
• Αιματογενη οστεομυελίτιδα
• Αρθρίτιδα της Lyma (Βορρελιωση της Lyma)
• Ασήμαντες ιώσεις των ανωτέρων ανααυπνευστικών οδων και του γαστρεντερικου συστήμτος
• Ρευματικός πυρετός
• Νοσος του Crohn και ελκώδη κολίτιδα
• Νεανική ρευματοϊδή αρθρίτιδα
• Κακοηθη οστων
• Λευχαιμία
• Οστεοχονδρίτιδα ισχιου
• Θυλακίτιδα στη περιοχη του ισχιου
• Επιφυσιολίσθηση μηριαια κεφαλης
• Επιφυσιακη δυσπλασία ισχίων


Θεραπεία
• Σε ηπια συμπτοματολογία κατακλιση τουλαχιστον για μια εβδομάδα,ανιφλεγμονώδη,αναλγητικα 3-6 ημερες
• Σε εντονη συμτοματολογια χρειάζεται επιπλέον δερμτική έλξη τουλάχιστον για 1 εβδομάδα.
• Παρακεντηση της αρθρωσης μόνο σε παρα πολύ εντονη συμπτοματολογια και όταν ακτινολογικά και υπερηχογραφικα υπαρχουν ενδείξεις μεγάλης συλλογής υγρού υπερβολικής διατασεως του αρθρικου θηλάκου και πλαγίας παρεκτοπίσεως της μηριαίας κεφαλής .Το υγρό της παρακεντήσεως αποστέλλεται για μικοβιολογικη και βιοχημική εξέταση. Αντιφλεγμονώδη(diclofenac)
• Υπεύθυνη παρακολουθηση της πορείας της παθησεως .Αυτό θελει να τονίσει και η πολύ επιτυχημενος αγγλο-αμερικάνικος χαρακτηρισμος της παθησησ «observation hip».
• Για να αποκλείσωμε μια οστεοχονδριτιδα του ισχιου χρειάζεται μετα 3 μηνες νεα εξέταση του ασθενή


Προγνωση
Καλη συνήθως η παθηση υποχωρει πλήρως σε μια ως 3 εβδομάδες .Μερικοί συγγραφείς παραδέχονται ,ότι το 10% περιπου της νοσου του Perthes οφειλεται στο στην αυξηση του αρθρικού υγρού που εχομε στην υμενίτιδα.Οι περισσότεροι όμως συγγραφεις δεν συμφωνουν με την αποψη αυτή,διοτι η υμενιτιδα αποτελει συμπτωμα της νόσου του Perthes και όχι την αιτία. Σημερα δεν γίνεται από κανεναν σχεδόν αποδεκτο,ότι η μακροχρονη διαρκεια της υμενιτιδας και ο υδραρθρος μπορου να οδηγήσουν σε coxa magna(μεγάλη κεφαλή μηριαίου)